خانم اکرمی زنگ زد، صدایش خسته بود. مادرش نیاز به یک جراحی فوری داشت و پس‌اندازشان کافی نبود. سه سال پیش برای عمره ثبت‌نام کرده بود، اما آن روز، عمره دیگر اولویتش نبود.

پیش از تماس با ما، خودش نشسته بود و با ماشین‌حساب برآورد ارزش فیش، عددی تقریبی به دست آورده بود تا بداند وقتی کارشناس با او تماس می‌گیرد، منصفانه بودن پیشنهاد را بسنجد.

سه روز بعد، در دفترخانه، صلح‌نامه را امضا کرد. وقت خداحافظی گفت یک روز، دوباره ثبت‌نام می‌کند. «این بار برای مامانم هم می‌نویسم.»

آقای دانشور در یک گروه تلگرامی با فردی آشنا شده بود که خودش را «کارگزار رسمی سازمان حج» معرفی می‌کرد. طرف مقابل با عجله زیاد از او خواسته بود قبل از هرگونه استعلام، نصف مبلغ را به‌عنوان بیعانه واریز کند.

او با ما تماس گرفت، ما استعلام گرفتیم، و مشخص شد فیشی که قرار بود بخرد، اصلاً مسدود بود. آقای دانشور همان شب در گروه، تجربه‌اش را با بقیه اعضا در میان گذاشت تا کسی مثل او گول نخورد.

آقای موسوی پدر، سال ۱۳۹۱ ثبت‌نام کرده بود اما پیش از رسیدن نوبتش از دنیا رفت. دو پسر و یک دختر او، ماه‌ها نمی‌دانستند با فیش باقی‌مانده چه باید بکنند؛ آیا اصلاً حقی به آن دارند؟ آیا باطل شده؟

راهنمایی کردیم که اول باید گواهی انحصار وراثت بگیرند و بعد با آن به سازمان حج و زیارت مراجعه کنند تا فیش، طبق توافق میان خودشان، به نام یکی از وراث ثبت شود. برادر بزرگ‌تر، که قصد سفر نداشت، با رضایت خواهر و برادرش، فیش را به‌نام خودش منتقل و بعد آن را برای تقسیم بین سه نفر، به فروش رساند.

سارا و امیر تازه ازدواج کرده بودند و دلشان می‌خواست اولین سفر مشترکشان، سفر عمره باشد. اما وقتی برای اولین بار وارد این بازار شدند، حتی معنی «اولویت اعزام» یا «ودیعه اولیه» را هم نمی‌دانستند.

چند روز بعد، با خیال آسوده و درک درست از فرآیند، دو فیش عمره خریدند و تاریخ سفرشان را جشن گرفتند؛ درست وسط مراسم نامزدی خواهر سارا.